اتلاف وقت را متوقف کنید. سری MA کارها را 45 درصد سریعتر تکمیل می کند.

من احساس روزی را می شناسم که پر به نظر می رسد، اما کار کمی انجام می شود. مشتری منتظر پاسخ است. یک هم تیمی منتظر تایید است. یک فایل در پوشه اشتباهی قرار می گیرد. هر مکث به خودی خود کوچک به نظر می رسد. آنها را کنار هم بگذارید و کل روز کند می شود. من سبک کاری را ترجیح می دهم که افراد را در حرکت نگه دارد. انتظار کمتر انجام بیشتر من به سر و صدای شلوغ اهمیت نمی دهم. من به گام‌های واضح، انتقال‌های پاک و پاسخ‌های سریع که بعداً کار اضافی ایجاد نمی‌کند اهمیت می‌دهم. در اینجا نحوه برخورد من با آن است. مرحله 1: خواندن هر درخواست را آسان می کنم پیام را کوتاه نگه می دارم. من می گویم چه کاری باید انجام شود، چه کسی آن را مدیریت می کند و مرحله بعدی چیست. داستان طولانی نیست بدون سیگنال های مختلط وقتی با یک تیم فروش کار می کنم، به شدت متوجه این مشکل می شوم. یک لید وارد می شود، اما یادداشت مبهم است. یک نفر فکر می کند که مشتری یک قیمت می خواهد. شخص دیگری فکر می کند مشتری می خواهد تماس بگیرد. تاخیر از همان جا شروع می شود. من آن را با استفاده از یک قالب ساده رفع می‌کنم: - آنچه لازم است - مالک آن چه کسی است - مهلت نهایی چقدر است - کدام فایل یا جزئیات گم شده است. مرحله دوم: به یک نفر مالکیت واضح می دهم نمی گذارم سه نفر منتظر یکدیگر باشند. اگر وظیفه ای صاحب نداشته باشد، متوقف می شود. اگر یک کار یک مالک داشته باشد، حرکت می کند. من این را در یک چاپخانه کوچکی که از آن بازدید کردم یاد گرفتم. سفارشات در میز پذیرش دریافت می شد، یادداشت های طراحی از طریق چت ارسال می شد و تیم تولید منتظر فایل های نهایی بودند. کارکنان مدام همین سوال را می پرسیدند: "چه کسی این موضوع را مدیریت می کند؟" هنگامی که مدیر برای هر سفارش یک مالک را تعیین کرد، جریان بسیار روان تر شد. تیم انرژی کمتری را صرف تعقیب به‌روزرسانی‌ها کرد. آن درس با من می ماند. مالکیت واضح کار را زنده نگه می دارد. مرحله 3: فایل ها و به روز رسانی ها را در یک مکان نگه می دارم دوست ندارم از طریق پنج موضوع چت برای یک پاسخ شکار کنم. من از یک مکان برای آخرین فایل، یک مکان برای یادداشت ها و یک مکان برای به روز رسانی وضعیت استفاده می کنم. به این ترتیب، هیچ کس نباید بپرسد، "کدام نسخه صحیح است؟" یا "آیا مشتری هنوز این را تایید کرده است؟" یک برد مشترک ساده برای این کار خوب عمل می کند. یک سیستم پوشه اولیه نیز همینطور است. ابزار کمتر از عادت اهمیت دارد. مردم باید همان منبع را ببینند، یا ساعت ها را صرف رفع اشتباهات قابل اجتناب می کنند. مرحله 4: یک قانون پاسخ کوتاه تنظیم کردم سکوت طولانی به کار آسیب می رساند. من از مردم نمی خواهم که هر ساعت یک گزارش کامل پاسخ دهند. من یک سیگنال سریع درخواست می کنم: دریافت، کار روی آن، نیاز به کمک، انجام شد. این عادت کوچک تیم را از حدس زدن باز می دارد. در یکی از تیم های پشتیبانی مشتری که من به آنها کمک کردم، نمایندگان قبل از پاسخ دادن به سؤالات متداول منتظر یک مدیر بودند. صف مدام بیشتر می شد. بعد از اینکه آنها بر روی یک قانون پاسخ کوتاه و یک لیست واضح از پاسخ‌های استاندارد توافق کردند، تیم سریع‌تر حرکت کرد و میز جلو احساس آرامش بیشتری کرد. مشتریان هنوز مراقبت می شدند. کارکنان وقفه کمتری داشتند. مرحله 5: بررسی می کنم که تاخیرها از کجا شروع می شوند ابتدا مردم را سرزنش نمی کنم. من به روند نگاه می کنم. تأخیر ممکن است به دلیل از دست رفتن فایل‌ها، نقش‌های نامشخص، تأیید آهسته یا مراحل بسیار زیاد باشد. وقتی الگو را می بینم، هر بار یک توقف را حذف می کنم. این معمولا برای ایجاد تفاوت واقعی کافی است. من این رویکرد را دوست دارم زیرا عملی به نظر می رسد. یک تغییر بزرگ به یکباره درخواست نمی کند. این درخواست اصلاحات کوچکی دارد که مردم بتوانند فوراً از آنها استفاده کنند. من معتقدم که کار خوب تمیز است. نیازی به درام ندارد. نیاز به گام‌های واضح، پیگیری مداوم و انتظار کمتر بین هر حرکت دارد. وقتی مکث ها را حذف می کنم، روز سبک تر می شود و تیم تمرکز خود را حفظ می کند. اگر می خواهید جریان کاری بهتری داشته باشید، با یک تاخیر شروع کنید که مدام ظاهر می شود. اول اون یکی رو درست کن سپس به بعدی بروید.

زمانی که کار خیلی آهسته پیش می رفت، احساس گیر افتادن می کردم. تاخیرهای کوچک به انتظارهای طولانی تبدیل می شد و هر مکث کل کار را سخت تر می کرد. هنگامی که یک ماشین یا ابزار نمی تواند سرعت خود را حفظ کند، فشار به سرعت خود را نشان می دهد. سفارشات انباشته می شوند. تیم ها ریتم را از دست می دهند. من تنظیماتی می‌خواستم که بتواند بدون سخت‌تر کردن کار، به حرکت خود ادامه دهد. به همین دلیل است که سری MA توجه من را به خود جلب کرد. ایده اصلی ساده است: خروجی سریعتر، انتظار کمتر و جریان روزانه روانتر. 45% سرعت بیشتر می تواند تفاوت واقعی را در زمانی که من نیاز به حفظ پروژه ها داشته باشم ایجاد کند. این فقط در مورد سرعت نیست. همچنین در مورد ثابت نگه داشتن فرآیند است تا بتوانم انرژی کمتری را برای رفع کندی ها صرف کنم. چیزی که من بیشتر دوست دارم این است که این نوع ارتقا کل روز کاری را تغییر می دهد. من با کاری شروع می کنم که معمولاً بیشترین زمان را می گیرد. به جایی که تاخیر اتفاق می افتد نگاه می کنم. من سیستمی را انتخاب می کنم که این نقطه کند را کاهش دهد. این تغییر کوچک می تواند فضای بیشتری را برای بقیه کار آزاد کند. من این نوع تأثیر را در یک تیم بسته بندی محلی که با آن کار کردم دیدم. آنها زمان زیادی را بین قدم‌ها از دست می‌دادند و خط همچنان عقب می‌افتاد. پس از اینکه آنها به یک راه اندازی سریع تر رفتند، مدیریت سرعت آسان تر شد. تیم نیازی به عجله نداشت. آنها فقط از اتلاف وقت در توقف های تکراری و وقفه های کوتاه در جریان کار خودداری کردند. برای من، این ارزش واقعی سری MA است. این به من کمک می کند با کشیدن کمتر و کنترل بیشتر کار کنم. من می توانم تمرکز خود را روی خروجی، کیفیت و عملکرد روزانه تمیز نگه دارم. وقتی یک سیستم سریعتر حرکت می کند، کار سبک تر می شود. این همان تغییری است که وقتی هر ساعت اهمیت دارد می خواهم.

در کارهای کوچک زمان زیادی را از دست می دادم. کاری که باید یک ساعت طول می کشید، اغلب به سه ساعت کشیده می شد. برگه‌های زیادی را باز می‌کردم، پیام‌ها را یکی یکی پاسخ می‌دادم و قبل از اتمام کار، بین کارها جابه‌جا می‌شدم. کار شلوغ به نظر می رسید، اما نتیجه به کندی رسید. این نوع تاخیر باعث ایجاد فشار می شود. مهلت‌ها نزدیک‌تر به نظر می‌رسند. تمرکزم ضعیف تر میشه روز را با انرژی خوب شروع می کنم، سپس آن را برای کارهای تکراری و مراحل نامشخص هدر می دهم. چیزی که به من کمک کرد «سخت‌تر کار کردن» نبود. چیزی که به من کمک کرد این بود که کار را آسان تر کنم. من اکنون با یک عادت ساده شروع می کنم: نتیجه دقیقی را که نیاز دارم یادداشت می کنم. یادداشت مبهم نیست. نه "کار بر روی فایل مشتری." من چیزی شبیه این می نویسم: - نقل قول را به مشتری بفرستید - صفحه گسترده را به روز کنید - تماس بعدی را تایید کنید. من هم مشاغل مشابه را با هم گروه بندی می کنم. اگر لازم باشد به سه ایمیل پاسخ دهم، آنها را در یک بلوک انجام می دهم. اگر نیاز به ویرایش دو سند داشته باشم، قبل از اینکه به نوع دیگری از کار بروم آنها را مدیریت می کنم. این من را از تغییر مداوم نجات می دهد. من تفاوت را بلافاصله احساس می کنم. ذهن من در یک خط می ماند و کار سریعتر پیش می رود. من فضای کاری خود را نیز ساده نگه می دارم. یک صفحه نمایش نامرتب سرعتم را کم می کند. یک میز بهم ریخته هم همین کار را می کند. صفحاتی را که نیازی ندارم میبندم. فقط فایل، یادداشت ها و ابزارهایی را که برای کار مهم هستند پیش رویم می گذارم. وقتی کمتر ببینم، سریعتر تصمیم می‌گیرم. یکی از تغییراتی که تفاوت واقعی ایجاد کرد استفاده از قالب ها بود. برای کار من اغلب تکرار می کنم، من هر بار از صفر شروع نمی کنم. من یک پیش نویس ایمیل اولیه، یک طرح نقل قول و یک پیام بعدی را نگه می دارم. من جزئیات را تغییر می دهم، نه کل ساختار را. ماه گذشته، من مجبور شدم برای مشتری که همان نوع سؤال را مانند سه مشتری دیگر می‌پرسید، یک پاسخ خدمات آماده کنم. من از پاسخ ذخیره شده خود استفاده کردم، نام ها و جزئیات را تنظیم کردم و در عرض چند دقیقه آن را ارسال کردم. مشتری پاسخ واضحی دریافت کرد و من بدون معطلی به کار بعدی رفتم. من همچنین از بلوک های فوکوس کوتاه محافظت می کنم. به خودم می گویم: «تا 25 دقیقه آینده، روی همین یک کار می مانم.» بدون مرور اضافی بدون بررسی تصادفی هیچ جابجایی وجود ندارد مگر اینکه کار را تمام کنم یا به یک استراحت واقعی نیاز داشته باشم. شروع آن بلوک کوتاه آسانتر از یک جلسه کاری طولانی است. در صورت نیاز می توانم به آن ادامه دهم، اما قول کوچک به من کمک می کند تا شروع کنم. یکی دیگر از چیزهایی که من تماشا می کنم، رفت و برگشت است. زمانی که من برای جزئیات از دست رفته خیلی منتظر بمانم، یک کار می تواند کند شود. بنابراین من زودتر سؤالات واضح می پرسم. فایل، تاریخ، هدف و فرمت نهایی را قبل از شروع بررسی می کنم. این عادت بارها مرا از دوباره کاری نجات داده است. من هنوز فضا را برای بررسی باز می کنم، اما در پایان یک بار این کار را انجام می دهم. من بعد از هر خط کوچک توقف نمی کنم تا دوباره و دوباره آن را بررسی کنم. آن عادت جریان من را شکست. حالا پیش نویس را تمام کردم، سپس با چشمانی تازه خواندم. برای من، پایان دادن به کارها سریعتر به معنای عجله نیست. این در مورد حذف چیزهای کوچکی است که زمان را تلف می کند: - وظایف نامشخص - تعویض بیش از حد - فایل های نامرتب - تنظیم مکرر - سوالات دیرهنگام وقتی آنها را حذف می کنم، کارم سبک تر می شود. من در یک روز عادی بیشتر تمام می کنم و روز را با استرس کمتری به پایان می برم. اگر می‌خواهید سریع‌تر هم حرکت کنید، با یک کار، یک نتیجه روشن و یک مسیر تمیز شروع کنید تا آن را تمام کنید. این تغییر ساده سرعت را بیش از آنچه مردم انتظار دارند تغییر می دهد.

من قبلاً هر روز کاری احساس می کردم در همان حلقه گیر کرده ام. پیام‌ها مدام وارد می‌شدند. وظایف انباشته شدند. پیش نویس ها بیشتر از آنچه باید طول کشید. من سرم شلوغ بود، اما خروجی با ساعاتی که گذاشتم مطابقت نداشت. این فاصله ناامیدکننده است. خیلی ها این حس را می شناسند. چیزی که برای من تغییر کرد یک وعده بزرگ نبود. ساعت های بیشتری را تعقیب نکردم و شروع به بریدن زباله کردم. به جایی که زمانم در حال نشتی بود نگاه کردم، سپس آن قسمت ها را یکی یکی تعمیر کردم. در اینجا چیزی است که برای من کار کرد. من با یک قانون ساده شروع کردم: ابتدا کاری را انجام دهید که نتیجه را تغییر می دهد. من عادت داشتم صندوق پستی ام را باز کنم و به هر چیزی که فوری به نظر می رسید پاسخ می دادم. این باعث شد من احساس فعالی کنم، اما تمرکزم را شکست. اکنون من وظایف را به سه گروه دسته بندی می کنم: 1. کاری که فروش یا نتایج مشتری را به همراه دارد 2. کاری که از وظیفه اصلی پشتیبانی می کند 3. کاری که می تواند منتظر بماند وقتی این کار را انجام می دهم، می توانم اولویت واقعی را سریعتر ببینم. یک کار کوچک ممکن است آسان به نظر برسد، اما می تواند تمام صبح را بخورد. یک لیست واضح مرا از آن دام نجات می دهد. من همچنین تعداد دفعات جابجایی بین وظایف را کاهش دادم. این یکی بزرگ بود. تغییر صدا بی ضرر است. این نیست. هر بار که از یک گزارش به یک چت می پرم، سپس به گزارش برمی گردم، رشته فکرم را گم می کنم. کار بیشتر طول می کشد و کیفیت پایین می آید. اکنون کارهای مشابه را با هم گروه بندی می کنم. اگر نیاز به نوشتن ایمیل داشته باشم، همه آنها را در یک بلوک می نویسم. اگر من نیاز به بررسی اعداد داشته باشم، آنها را در یک بلوک بررسی می کنم. اگر نیاز به برقراری تماس داشته باشم، آن کار را نیز با هم نگه می دارم. این ذهن من را ثابت نگه می دارد. انرژی کمتری را برای بازگشت دوباره و دوباره به همان کار تلف می کنم. من همچنین از قالب های کوتاه برای کارهای تکراری استفاده می کنم. این باعث صرفه جویی در زمان زیادی می شود. مثلاً وقتی پیام پیگیری مشتری می نویسم، هر بار از صفر شروع نمی کنم. من یک ساختار اولیه را حفظ می کنم: - به مشتری سلام کنید - نکته اصلی را ذکر کنید - یک سوال واضح بپرسید - با یک مرحله بعدی ساده ببندید که این یک عادت تاخیر زیادی را کاهش داد. همچنین لحن پیام های من را یکنواخت تر کرد. مشتری یادداشت واضح تری دریافت می کند و من زمان کمتری را صرف فکر کردن به همان خط افتتاحیه می کنم. یک صاحب کسب و کار کوچک که می شناسم کاری مشابه انجام داده است. او یک فروشگاه کالاهای خانگی دارد و به هر سؤال سفارشی با دست پاسخ می داد. او بخش زیادی از روز خود را صرف تکرار همان پاسخ‌ها کرد. بعداً، او مجموعه‌ای از پاسخ‌های ذخیره‌شده برای سؤالات ارسال، پرداخت و بازگشت نوشت. لمس انسان را از بین نبرد. او فقط کار تکراری را حذف کرد. زمان پاسخگویی او بهتر شد و زمان بیشتری برای بسته بندی سفارشات و بررسی موجودی داشت. این یک تغییر ساده است، اما باعث شد روز او سبک تر شود. من همچنین یاد گرفتم که یک روز خوب را شروع کنم. اگر با کارهای تصادفی شروع کنم، کل روز نامرتب می شود. اکنون چند دقیقه را صرف نوشتن سه مورد مهم می کنم. نه ده. فقط سه این محدودیت به من کمک می کند واقع بین باشم. قانون من ساده است: - یک کار که نیاز به تمرکز عمیق دارد - یک کار که نیاز به اقدام سریع دارد - یک کار که بقیه روز را پشتیبانی می کند این به من جهت می دهد بدون اینکه لیست را خیلی طولانی کنم. یک لیست طولانی می تواند مفید به نظر برسد، اما همچنین می تواند انرژی را قبل از شروع کار تخلیه کند. یکی دیگر از چیزهایی که به من کمک کرد این بود که استفاده از فضای کاری خود را آسان تر کنم. میز رو خالی کردم من فقط آنچه را که نیاز داشتم نزدیک خودم نگه داشتم. من فایل ها را به پوشه های شفاف منتقل کردم. من پیوندهای رایج را در یک مکان ذخیره کردم. چیزهای کوچک، بله. با این حال، چیزهای کوچک زمانی اهمیت دارند که چندین بار در روز اتفاق بیفتند. وقتی بتوانم آنچه را که نیاز دارم سریع پیدا کنم، می توانم به حرکت ادامه دهم. من همچنین از تلاش برای ایجاد احساس برابری در هر کاری دست کشیدم. برخی از کارها نیاز به مراقبت دارند. بعضی کارها فقط به سرعت نیاز دارند. من الان با آنها متفاوت رفتار می کنم. پیشنهاد مشتری بیشتر مورد توجه قرار می گیرد. به روز رسانی اولیه کمتر می شود. این ساده به نظر می رسد، اما من را از انجام کارهای آسان باز داشت. دیدگاه من این است: کاهش زمان عجله نیست. این در مورد حذف مراحل اضافی است که به نتیجه کمک نمی کند. این چیزی است که خروجی را برای من افزایش می دهد. سردرگمی کمتر. کار تکرار کمتر تعویض کمتر تمرکز بیشتر روی قسمت هایی که اهمیت دارند. اگر می‌خواهید بدون اینکه روزتان سنگین‌تر شود کارهای بیشتری انجام دهید، از اینجا شروع می‌کنم: - کارهایی که اغلب تکرار می‌شوند را یادداشت کنید - آن کارها را به یک روال ساده تبدیل کنید - کارهای مشابه را با هم گروه کنید - سه هدف اصلی روز را پیش روی خود نگه دارید - هر روز یک منبع کوچک تاخیر را حذف کنید. وقتی کارم را برای تکرار آسان‌تر کردم، خروجی‌ام به‌گونه‌ای رشد کرد که طبیعی بود. نیازی به زور زدن به خودم نداشتم. فقط چیزهای کمتری بر سر راهم ایستاده بود. این همان درسی است که اکنون از آن استفاده می کنم. تا جایی که می توانید در زمان خود صرفه جویی کنید. انرژی خود را در جایی که اهمیت دارد قرار دهید. نتیجه کار بهتر، روزهای تمیزتر و سرعتی است که حفظ آن راحت‌تر است.

من قبلاً در تمام روز احساس مشغله داشتم و هنوز خیلی کم کارم را تمام می کردم. میز من برگه‌های باز، یادداشت‌های نیمه‌نوشته، پیام‌های جدید و کارهای کوچک داشت که مدام جلوی کارهایی که واقعاً مهم بودند می‌پریدند. به سرعت حرکت می کردم، با این حال روز هنوز کوتاه بود. این مشکلی است که بسیاری از مردم با آن روبرو هستند. آنها از تلاش کم ندارند. آنها زمان را در شکاف های کوچک از دست می دهند. ایده پشت "بیشتر انجام دهید، در زمان صرفه جویی کنید" ساده است. من سعی نمی کنم همه کارها را یکجا انجام دهم. من کاری را انتخاب می کنم که بیشترین ارزش را ایجاد کند، سپس مراحلی را که انرژی را هدر می دهد حذف می کنم. این تغییر کوچک به نظر می رسد. این یک تفاوت واقعی ایجاد می کند. در اینجا نحوه کار من در حال حاضر است. 1) من با یک هدف روشن شروع می کنم و یک نتیجه را که از روز می خواهم یادداشت می کنم. نه ده گل یکی زمانی که در بخش فروش کار می‌کردم، با فهرستی طولانی از تماس‌ها، پاسخ‌ها و پیگیری‌ها شروع می‌کردم. احساس فعال بودن می کردم، اما بدون جهت حرکت کردم. حالا از خودم یک سوال ساده می پرسم: امروز چه چیزی باید تمام شود تا این روز به حساب بیاید؟ همین یک خط مرا متمرکز نگه می دارد. 2) کارهای مشابه را با هم گروه بندی می کنم و به هر پیامی که می رسد پاسخ نمی دهم. من یک بلوک کوتاه برای پاسخ ها تنظیم می کنم، سپس آنها را با هم مدیریت می کنم. من همین کار را با تماس ها، یادداشت ها و پیام های بعدی انجام می دهم. ذهن من بیشتر در یک حالت می ماند، بنابراین سریع تر کار می کنم و اشتباهات کمتری می کنم. یک مثال واقعی: هفته گذشته 18 پیام مشتری قبل از ناهار داشتم. من از سه الگوی پاسخ کوتاه استفاده کردم، هر کدام را برای شخص مقابلم ویرایش کردم و دسته کامل را در یک جلسه به پایان رساندم. اگر تمام صبح یکی یکی جواب می دادم، زمان زیادی را از دست می دادم. 3) من از قالب های ساده استفاده می کنم و قالب های کوتاه را برای کارهای رایج نگه می دارم. یک پیام خوش آمد گویی یک یادداشت بعدی خلاصه جلسه پاسخ یک محصول من هنوز کلمات را برای هر فرد تغییر می دهم، بنابراین پیام طبیعی به نظر می رسد. الگو فقط یک نقطه شروع به من می دهد. این باعث صرفه جویی در زمان بیشتر از انتظار مردم می شود و همچنین استرس را در هنگام شلوغ شدن کار کاهش می دهد. 4) مراحل اضافی را که به هر کار نگاه می‌کنم برش می‌دهم و می‌پرسم: "آیا واقعاً به این مرحله نیاز دارم؟" برخی از مراحل باقی می ماند. برخی نمی کنند. من قبلاً پنج ابزار را باز می کردم تا یک به روز رسانی تمام شود. حالا من پروسه را کوتاه تر نگه می دارم. یک فایل. یک یادداشت یک اقدام واضح بعدی جابجایی کمتر به معنای زمان بیشتر برای خود کار است. به نظر من این نکته خیلی مهم است. بسیاری از مردم کند نیستند زیرا بد کار می کنند. آنها کند هستند زیرا فرآیند بسیار سنگین است. 5) از تمرکزم محافظت می‌کنم و وقتی به کار عمیق نیاز دارم تلفنم را دور نگه می‌دارم. برگه هایی را که نیازی ندارم می بندم. هشدارها را برای مدت کوتاهی خاموش می‌کنم و اجازه می‌دهم ذهنم روی یک چیز بماند. این قسمت ساده به نظر می رسد. این کار می کند زیرا پس از شکستن تمرکز به سختی به دست می آید. چند وقفه کوچک می تواند یک کار 20 دقیقه ای را به یک ساعت تبدیل کند. این را به سختی یاد گرفتم. 6) روز را با مروری کوتاه به پایان می‌برم و چند دقیقه‌ای را صرف بررسی اینکه چه چیزی به جلو رفته، چه چیزی نشده و چه چیزی متعلق به فردا است، می‌گذارم. این عادت من را از شروع روز بعد در آشفتگی نجات می دهد. من با یک برنامه از خواب بیدار می شوم، نه یک توده. من همچنین یک یادداشت برای خودم می نویسم: چه چیزی امروز مرا کند کرد؟ این سوال به من کمک می کند بدون فکر کردن زیاد پیشرفت کنم. من این رویکرد را دوست دارم زیرا احساسی انسانی دارد. از من نمی خواهد که کامل باشم. از من می خواهد که شفاف باشم. این مرا وادار نمی کند که فقط به خاطر مشغله کاری بیشتر انجام دهم. این به من کمک می کند وقتم را در جایی که مهم است بگذرانم. اگر می خواهید کارهای بیشتری انجام دهید و در زمان خود صرفه جویی کنید، به دنبال یک ترفند بزرگ نباشید. یک سیستم کوچکتر بسازید. هدف را روشن نگه دارید. روند را ساده نگه دارید. توجه خود را در یک مکان حفظ کنید. آنجاست که زمان شروع به بازگشت می کند.

من در کارهای تکراری زمان زیادی را از دست می دادم. یک لید جدید وارد شد و من مجبور شدم نام را در برگه خود کپی کنم. مشتری درخواست پیگیری کرد و من دوباره همان پیام را فرستادم. یک کمپین به پایان رسید و من اعداد را یکی یکی چک کردم. کار من شلوغ بود، اما سریع نبود. این مشکلی بود که می خواستم با MA برطرف کنم. MA برای من به معنای اتوماسیون بازاریابی است. من از آن برای انجام کارهای ساده، تمیز نگه داشتن سوابق و کاهش آشفتگی فرآیند فروش خود استفاده می کنم. من با آن مانند جادو رفتار نمی کنم. من با آن مانند ابزاری رفتار می کنم که به من کمک می کند سریع تر حرکت کنم و منظم بمانم. وقتی شروع به استفاده از MA کردم، متوجه سه نکته دردناک شدم که اکثر افراد در فروش و بازاریابی آنلاین به خوبی می‌دانند: من سرنخ‌ها را از دست دادم زیرا خیلی دیر پاسخ دادم. من انرژی را صرف کارهایی کردم که باید به تنهایی انجام می شد. من هیچ دیدگاه روشنی در مورد نیازهای بعدی هر مشتری نداشتم. این نوع کار همه چیز را کند می کند. بنابراین روش کارم را تغییر دادم. من یک جریان ساده تنظیم کردم. یک سرنخ یک فرم را پر می کند. سیستم یکباره یک پاسخ ارسال می کند. سرنخ توسط علاقه برچسب گذاری می شود. من یک اخطار دریافت می کنم تا بتوانم مرحله بعدی واضح را پیگیری کنم. آن یک تغییر من را از رفت و برگشت دستی نجات داد. همچنین به مشتری پاسخ سریع تری داد، که بیشتر از آنچه مردم فکر می کنند اهمیت دارد. در اینجا نحوه استفاده از MA در کار روزانه آمده است. من پیام را کوتاه و مستقیم نگه می دارم. من افراد را بر اساس نیاز گروه بندی می کنم، نه بر اساس حدس و گمان. من محتوای مناسب را بر اساس کلیک یا درخواست آنها ارسال می کنم. من نتایج را به محض اجرای جریان بررسی می کنم، سپس مرحله بعدی را تنظیم می کنم. یک مثال کوچک این را کاملاً روشن کرد. یک فروشگاه محلی مراقبت از پوست که با آن کار می کردم، افراد زیادی از طریق چت سؤالات مشابهی را می پرسیدند. صاحب هر کدام را با دست جواب داد. بعضی ها خیلی منتظر ماندند و رفتند. ما یک جریان اصلی MA با برچسب‌های علاقه محصول، پاسخ‌های خودکار و یک پیام یادآوری ساده برای افرادی که بلافاصله خرید نکرده‌اند، راه‌اندازی کردیم. مالک به یک سیستم عظیم نیاز نداشت. فروشگاه فقط به یک چیدمان تمیز نیاز داشت که با سفر مشتری واقعی مطابقت داشته باشد. پس از آن، مالک زمان کمتری را صرف تکرار همان پاسخ‌ها کرد و زمان بیشتری را صرف کمک به خریدارانی کرد که آماده تصمیم‌گیری بودند. این همان سرعتی است که من دوست دارم. کار عجله ای نیست کار تصادفی نیست فقط زباله کمتر اگر می خواهید با MA سرعت بگیرید، من یک مسیر ساده را پیشنهاد می کنم. با یک کار تکراری شروع کنید. کاری را انتخاب کنید که هر هفته بیشترین زمان را می گیرد. یک مرحله خودکار برای آن بسازید. پیام را واضح نگه دارید پاسخ را تماشا کنید. اگر مردم در یک نقطه توقف کردند، جریان را تغییر دهید. من همچنین دوست دارم سمت مشتری را ساده نگه دارم. گام‌های زیاد می‌تواند افراد را ترک کند. پیام های بیش از حد ممکن است سنگین باشد. یک سیستم تمیز اغلب بهتر از یک سیستم شلوغ کار می کند. دیدگاه من ساده است. MA باید از کار شما حمایت کند، نه اینکه جایگزین تفکر شما شود. باید به شما کمک کند سریعتر پاسخ دهید، بهتر پیگیری کنید و با تلاش کمتری پیگیری کنید. اگر به خوبی از آن استفاده کنید، روند شما سبک تر می شود. تیم شما تمرکز بیشتری احساس می کند. مشتری شما مسیر هموارتری را می بیند. سرعت برای من همین است. ما تجربه گسترده ای در زمینه صنعت داریم. برای مشاوره حرفه ای با ما تماس بگیرید: Tian: mr.tian@qilutrac.com/WhatsApp +8615376362288.

مایکل پورتر، 1996، استراتژی چیست پیتر دراکر، 2007، دراکر ضروری دیوید آلن، 2015، انجام کارها جفری آ مور، 2014، عبور از شکاف برایان تریسی، 2019، مدیریت زمان برای نتایج فیلیپ کاتلر، فناوری بازاریابی 2052