دلیل شماره 1 نفرت مزارع از تراکتورهای قدیمی چیست؟ (نکته: این قیمت نیست!)

من زمان کافی را در اطراف تراکتورهای قدیمی صرف کرده ام تا یک حقیقت ساده را بدانم: آنها بیشتر از آنچه مردم انتظار دارند می شکنند. یک ماشین می تواند از بیرون جامد به نظر برسد و همچنان قسمت های ضعیف را در داخل پنهان کند. ممکن است موتور روشن شود. ممکن است رنگ همچنان در چند نقطه بدرخشد. سپس یک ترک کوچک، یک مهر و موم فرسوده یا یک سیم شل کل کار را متوقف می کند. من این اتفاق را در مزارع، حیاط‌های کوچک و تعمیرگاه‌ها دیده‌ام. سخت ترین قسمت تعمیر خود نیست. این تأخیر، کار از دست رفته و استرس است که با آن همراه است. تراکتورهای قدیمی معمولاً در همان جاها خراب می شوند. سیستم های سوختی خاک را جمع آوری می کنند. شیلنگ های لاستیکی کهنه و شکافته می شوند. باتری ها سریعتر از آنچه که دارندگان انتظار دارند شارژ خود را از دست می دهند. سیم کشی شکننده می شود. هیدرولیک کند می شود. لاستیک ها هوا را از دست می دهند. یاتاقان ها فرسوده می شوند. هیچ کدام از اینها عجیب نیست. این سایش طبیعی است و سن باعث می شود هر نقطه ضعف را راحت تر متوجه شوید. یک مثال برای من باقی می ماند. همسایه ای از تراکتور دهه 1970 برای جابجایی علوفه در یک بعد از ظهر گرم استفاده کرد. تراکتور هفته قبل خوب دویده بود، بنابراین بدون بررسی کامل به آن اعتماد کرد. در نیمه کار، لودر جلو از بلند شدن باز ایستاد. مشکل یک شلنگ هیدرولیک ترک خورده بود که تحت فشار شروع به نشتی کرده بود. خود قطعه هزینه کمی دارد. زمان از دست رفته هزینه بسیار بیشتری داشت. او بعداً به من گفت که دستگاه به دلیل قدیمی بودن خراب نشده است. شکست خورد زیرا یک مسئله کوچک نادیده گرفته شده بود. این همان بخشی است که بسیاری از مالکان آن را از دست می دهند. یک تراکتور قدیمی همیشه با یک مشکل بزرگ به شما هشدار نمی دهد. نکات کوچکی را ارسال می کند. شروع سخت تر در صبح. بوی نازک سوخت. یک آسانسور آهسته یک کمربند پر سر و صدا فرمانی که نسبت به ماه گذشته سنگین تر به نظر می رسد. من به این علائم توجه زیادی دارم زیرا اغلب قبل از خرابی کامل ظاهر می شوند. وقتی با یک تراکتور قدیمی کار می‌کنم، یک روال ساده را دنبال می‌کنم: - قبل از شروع به کار در اطراف ماشین قدم می‌زنم - روغن، مایع خنک‌کننده، سوخت و مایع هیدرولیک را بررسی می‌کنم - به شیلنگ‌ها از نظر وجود ترک، نقاط مرطوب و لبه‌های سخت نگاه می‌کنم - پایانه‌های باتری را تست می‌کنم و خوردگی را تمیز می‌کنم - گوش می‌دهم برای بی‌درستی، ضربه‌های جدید به ساعت برای آسیب دیدگی پایین، ضربه ناگهانی به ساعت را می‌زنم. ترمز و فرمان قبل از هر کار سنگینی این کار فقط زمان کوتاهی می برد و بعداً من را از مشکلات بزرگتر نجات می دهد. من همچنین فهرست کوچکی از قطعاتی که به سرعت پیر می شوند را نگه می دارم. کمربند. شیلنگ ها فیلترها مهر و موم. باتری ها لامپ ها. سوپاپ لاستیک. اینها در بیشتر موارد اقلام گران قیمتی نیستند، اما زمانی که در لحظه نامناسب شکست بخورند، باعث دردسر واقعی می شوند. من دوست دارم قطعات فرسوده را قبل از اینکه تراکتور را در وسط کار متوقف کنند تعویض کنم. این انتخاب در ابتدا خسته کننده به نظر می رسد. بعداً احساس هوشمندی می کند. ذخیره سازی نیز مهم است. تراکتوری که در بیرون رها می شود بیشتر از آنچه بسیاری از مالکان انتظار دارند آسیب می بیند. باران به فلز می رسد. آفتاب لاستیک را خشک می کند. هوای سرد باتری ها را خالی می کند. گرد و غبار وارد نقاط باز می شود. تراکتورهای قدیمی‌تر را دیده‌ام که سال‌ها حالت بهتری دارد، فقط به این دلیل که زیر پوشش قرار می‌گیرد و پس از استفاده تمیز می‌شود. ذخیره سازی خوب ماشین را دوباره جدید نمی کند، اما سایش را کاهش می دهد که باعث تعمیرات غافلگیرانه می شود. خرید یک تراکتور قدیمی همین درس را می آورد. من هرگز تنها بر اساس سن قضاوت نمی کنم. من به تاریخچه سرویس، رفتار راه اندازی، دود، نشت مایعات، وضعیت شلنگ و صدای موتور تحت بار نگاه می کنم. یک تراکتور 30 ​​ساله که به خوبی نگهداری می شود می تواند برای مدت طولانی خدمت کند. یک کودک 10 ساله نادیده گرفته شده می تواند مشکلی دائمی ایجاد کند. داستان بر اساس سال روی نشان نوشته نشده است. با دقت نوشته شده است. توصیه من ساده است: اعتماد کنید، اما بازرسی کنید. اگر تراکتور قدیمی‌تری دارید، اغلب آن را بررسی کنید و مشکلات کوچک را قبل از رشد برطرف کنید. اگر قصد خرید یکی از آن ها را دارید، سرعت خود را کم کنید و به سطح آن نگاه کنید. من یاد گرفته ام که تراکتورهای قدیمی شکست نمی خورند چون به تنهایی قدیمی هستند. زمانی که سن، فرسودگی و تأخیر در یک مکان به هم می رسند شکست می خورند. من هنوز به تراکتورهای قدیمی احترام می گذارم. من فقط با چشمان باز به آنها احترام می گذارم.

من به اندازه کافی در کنار سوله های مزرعه ایستاده ام تا این صحنه را خوب بشناسم. یک تراکتور قدیمی نزدیک حصار نشسته، رنگ پژمرده، لاستیک کم، کمی روغن روی زمین. برخی از مردم به آن نگاه می کنند و فکر می کنند مزرعه به سادگی از آن دست کشیده است. من چیز دیگری می بینم. اکثر مزارع تراکتورهای قدیمی را به یک دلیل رها نمی کنند. بعد از بالا رفتن صورت‌حساب‌های تعمیر، پیدا کردن قطعات سخت‌تر، کار نیاز به تغییر دارد و ماشین در کل روز شروع به کند شدن می‌کند، از آنها دور می‌شوند. من فکر می کنم این بخشی است که بسیاری از خریداران از دست می دهند. یک تراکتور قدیمی هنوز هم می تواند راه اندازی کند، همچنان حرکت کند، و همچنان باری را بکشد. این بدان معنا نیست که هنوز برای مزرعه منطقی است. یک ماشین می تواند به کار خود ادامه دهد و همچنان هزینه زیادی برای نگهداری آن دارد. یک دلیل سریع ظاهر می شود: هزینه تعمیر. من بارها و بارها دیدم که مالکان همان تراکتور را تعمیر می کنند. یک شلنگ نشت می کند. یک بلبرینگ از کار می افتد. استارتر خاموش می شود. سپس سیستم هیدرولیک نیاز به کار دارد. هر تعمیر کوچک به نظر می رسد. تعداد کل برای مدت طولانی کم نمی ماند. یک بار صاحب مزرعه ای از تراکتوری که هر روز برای کار لودر استفاده می شود به من گفت. سالها به خوبی خدمت کرده بود. سپس گیربکس زیر بار شروع به سر خوردن کرد. قیمت تعمیرات نزدیک به ارزش بازار تراکتور بود. او آن را رها نکرد زیرا یک اسباب بازی جدید می خواست. او ادامه داد زیرا ریاضی کار نمی کند. قطعات هم مهمه یک تراکتور قدیمی ممکن است هنوز طرفداران وفاداری داشته باشد، اما جستجوی قطعات می تواند زمان زیادی را تلف کند. مزرعه با امید زندگی نمی کند. روی کاری که باید انجام شود زندگی می کند. اگر یک مهر و موم یا حسگر ساده روزها طول بکشد تا پیدا شود، کل برنامه ضربه را احساس می کند. من به زمان از کار افتادگی هم نگاه می کنم. تراکتوری که در اواسط کاشت یا برداشت خراب می شود به سرعت استرس ایجاد می کند. مشکل فقط تعمیر نیست. این تأخیر، نیروی کار از دست رفته، ماشین دومی است که اکنون باید زمین اضافی را بپوشاند، و فشار بر همه افراد درگیر. مصرف سوخت نیز نقش دارد. بسیاری از تراکتورهای قدیمی برای همان کار سوخت بیشتری نسبت به تراکتورهای جدید می سوزانند. روی کاغذ که ممکن است جزئی به نظر برسد. در یک مزرعه شلوغ، تفاوت در هزینه های روزانه خود را نشان می دهد. هنگامی که یک ماشین ساعت های زیادی در هفته کار می کند، شکاف های کوچک در مصرف سوخت اضافه می شود. ایمنی یکی دیگر از دلایلی است که مزارع تراکتورهای قدیمی را رها می کنند. ترمزهای فرسوده، چراغ‌های ضعیف، فرمان بد، پله‌های شل و دید ضعیف، اعتماد به تراکتور را سخت‌تر می‌کند. من دیده ام که اپراتورها از یک ماشین استفاده می کنند زیرا "هنوز کار می کند." این عبارت می تواند خطر واقعی را پنهان کند. راحتی بیش از آنچه مردم اعتراف می کنند اهمیت دارد. کابینی با جریان هوا ضعیف، صدای بلند و کنترل‌های خشن می‌تواند راننده را خسته کند. وقتی فردی ساعت ها روی آن صندلی می نشیند، خستگی بیشتر می شود. یک مزرعه ممکن است ابتدا تراکتور را برای کارهای سبک نگه دارد، سپس تصمیم بگیرد که ماشین دیگر برای استفاده روزانه مناسب نیست. خود کار نیز تغییر می کند. مزرعه ای که زمانی به یک تراکتور کاربردی کوچک نیاز داشت، اکنون ممکن است برای اتصالات جدید به آسانسور بیشتر، هیدرولیک بیشتر یا اندازه متفاوتی نیاز داشته باشد. من رشد مزارع از تجهیزات را تماشا کرده ام. تراکتور قدیمی بد نبود. کار در اطراف آن تغییر کرد. ذخیره سازی نیز می تواند تصمیم را تحت فشار قرار دهد. تراکتور مرده فضا می گیرد. دسترسی را مسدود می‌کند، زنگ‌ها را جمع می‌کند و اگر کسی برنامه‌ای مشخص نکند، به یک توده قطعات یدکی تبدیل می‌شود. هنگامی که این اتفاق می افتد، مزرعه شروع به برخورد با آن مانند درهم و برهمی می کند، نه یک ابزار. نحوه برخورد من با یک تراکتور قدیمی قبل از حرکت به این صورت است: - سوابق تعمیرات سال گذشته را بررسی کنید - قطعات، نیروی کار، سوخت و زمان از دست رفته کار را اضافه کنید - مجموع آن را با ارزش بازار تراکتور مقایسه کنید - به موارد ایمنی نگاه کنید، نه فقط قدرت موتور - تراکتور را با کارهایی که هنوز نیاز دارید انجام دهید - تصمیم بگیرید که آیا فروش، معامله یا جدا کردن آن را انجام دهید - تصمیم بگیرید که آیا فروش، معامله، یا جدا کردن آن منطقی تر است، زیرا این رویکرد منطقی تر است. مزارع اغلب ماشین ها را خارج از عادت نگه می دارند. من این را درک می کنم. یک تراکتور می تواند خاطرات را در خود نگه دارد. ممکن است واگن ها را بکشد، به گاوها تغذیه کرده باشد یا در فصول سخت به کشاورزی کمک کرده باشد. که تاریخ مهم است. با این حال، تاریخ نباید هزینه ماندگاری را پنهان کند. من یک بار دیدم که یک مزرعه غلات کوچک یک تراکتور قدیمی را برای استفاده پشتیبان نگه می دارد. این دستگاه در بازار آزاد ارزش کمی داشت، اما مالک آن را حفظ کرد زیرا می‌دانست که دستگاه هنوز روی کارهای سبک کار می‌کند. این انتخاب منطقی بود. تراکتور نیروگاه اصلی نبود. این یک زاپاس بود و مزرعه برنامه مشخصی برای آن داشت. این با نگه داشتن یک تراکتور شکسته بدون هدف بسیار متفاوت است. اگر در حال خرید تجهیزات کشاورزی مستعمل هستید، به این نکته توجه می کنم که چرا فروشنده تراکتور را رها می کند. پاسخ پاک نشانه خوبی است. "ما برای یک کار متفاوت ارتقاء دادیم" بهتر از "ما نتوانستیم با تعمیرات ادامه دهیم" به نظر می رسد. پاسخ دوم همیشه به معنای خطر نیست، اما به من می گوید که دقیق تر بررسی کنم. همچنین به خریداران می‌گویم که مراقب نشانه‌های پنهان یک تراکتور خسته باشند: - رنگ تازه در اثر فرسودگی قدیمی - استفاده ناهموار از لاستیک - استارت سخت در هنگام سرد - دودی که با رفتار عادی موتور مطابقت ندارد - فرمان شلخته - سر و صدای گیربکس یا قسمت عقب - سیم‌کشی شل و اصلاح‌های تکه‌کاری یک مزرعه فقط برای اینکه تراکت‌های قدیمی را تخلیه نمی‌کند. بیشتر اوقات، مالک قسمت سخت را قبلاً به صورت خصوصی انجام داده است. دستگاه عمر مفید خود را صرف کرده است، اعداد دیگر کار نمی کنند، یا خطر برای استفاده روزانه بسیار زیاد شده است. این دلیل واقعی پشت صحنه پشت سوله است. اسراف نیست. نه بی دقتی یک مزرعه یک انتخاب عملی انجام می‌دهد، سپس کار را با تجهیزاتی که مناسب‌تر با کار است پیش می‌برد.

من قبلاً به برچسب قیمت نگاه می کردم. احساس هوشمندی می کرد. با دقت به نظر می رسید. حتی احساس امنیت می کرد. سپس یک انتخاب کم هزینه را تماشا کردم که یک کار را متوقف کرد، یک محموله را به تاخیر انداخت و یک تیم را به وحشت انداخت. صورتحساب آن مکث بسیار بیشتر از پس انداز بود. این بخشی است که بسیاری از خریداران از دست می دهند. این قیمت به تنهایی نیست که صدمه می زند. زمانی که کار متوقف می شود، زمان از دست رفته است. من این را در یک نانوایی کوچک دیده ام. فر در یک صبح شلوغ شکست. نقل قول تعمیر از فروشگاه ارزان تر روی کاغذ خوب به نظر می رسید. مشکل واقعی انتظار بود. سفارشات انباشته شده است. مشتریان رفتند. کارکنان بدون هیچ کاری در اطراف ایستاده بودند. نانوایی اندکی در خدمات صرفه جویی کرد و ضرر بسیار بیشتری در فروش داشت. من هم در انباری دیده ام. یک تسمه نقاله برای نیم روز از کار افتاد. مدیر مدام در مورد هزینه قطعه صحبت می کرد. مدام به کامیون‌هایی که بیرون منتظر می‌ماند فکر می‌کردم، کارگر هنوز در حال کار است، و مشتری تماس می‌گیرد و می‌پرسد کالا کجاست. بخش بزرگ ترین هزینه نبود. مکث بود. به همین دلیل است که من ارزش را به گونه ای دیگر قضاوت می کنم. من یک سوال می پرسم: یک ساعت استراحت برای من چقدر هزینه دارد؟ برای برخی از مشاغل، پاسخ به راحتی قابل مشاهده است. یک تیم خدماتی نمی‌تواند در زمانی که سیستم‌ها از کار افتاده است، صورت‌حساب مشتریان را دریافت کند. یک خط کارخانه نمی تواند محصولات را ارسال کند. هنگامی که یک دستگاه کلید بیکار است، یک مغازه نمی تواند به خریداران خدمات ارائه دهد. خدمه صحرایی نمی توانند کارها را در صورت خرابی ابزارها به پایان برسانند. ضرر فقط پول نیست. استرس است. ضرب الاجل از دست رفته است. این یک نام آسیب دیده است. این تیمی است که باید بارها و بارها تاخیرها را توضیح دهد. من یاد گرفته ام که از قیمت استیکر گذشته نگاه کنم. من بررسی می کنم که تامین کننده چقدر سریع پاسخ می دهد. می پرسم وقتی یک قطعه خراب می شود چه اتفاقی می افتد؟ می پرسم قطعات یدکی آماده است؟ می پرسم پشتیبانی از طریق تلفن، چت یا در سایت انجام می شود. من می پرسم که تعمیر معمولی معمولا چقدر طول می کشد؟ من این چیزها را می پرسم زیرا اگر انتظار طولانی باشد، قیمت پایین به معنای بسیار کمی است. من به هزینه کامل هم نگاه می کنم. قیمت قطعه یا خدمات + نیروی کار + حمل و نقل + خروجی از دست رفته + ریزش مشتری + زمان اضافی کارکنان = هزینه واقعی این عدد اغلب تصمیم را تغییر می دهد. یک شرکت ممکن است برای یک طرح خدماتی که ماشین‌ها را در حرکت نگه می‌دارد کمی بیشتر بپردازد. این انتخاب می تواند بعداً به مراتب بیشتر ذخیره کند. من اسم این کار را ولخرجی نمی گذارم. من به آن کنترل می گویم. یک مثال ساده این را روشن می کند. یک چاپخانه ممکن است کم هزینه ترین دستگاه را انتخاب کند. در ابتدا خوب کار می کند. سپس یک بخش کلیدی از کار می افتد. فروشنده چند روز برای ارسال کمک نیاز دارد. کارها دیر شده مشتریان شکایت می کنند. هزینه یک مشتری از دست رفته بیشتر از فاصله بین ماشین ارزان قیمت و ماشین بهتر است. من همین الگو را با نرم افزار دیده ام. یک سیستم کم هزینه می تواند در حین راه اندازی خوب به نظر برسد. سپس یک اشکال در طول یک روز شلوغ ظاهر می شود. تیم منتظر حمایت است. کار کند می شود مشکل از هزینه مجوز نیست. مشکل ساعت های از دست رفته و فشار بر کارکنان است. قانون من ساده است. فقط به قیمت خرید نکنید. برای آپتایم خرید کنید قبل از اینکه تصمیم بگیرید این سؤالات را بپرسید: هر چند وقت یکبار این شکسته می شود؟ با چه سرعتی می توان آن را تعمیر کرد؟ هر ساعت تاخیر برای من چه هزینه ای دارد؟ آیا تیم من می تواند به کار خود ادامه دهد اگر این کار شکست بخورد؟ وقتی به کمک نیاز دارم چه پشتیبانی در دسترس است؟ اگر پاسخ ضعیف باشد، قیمت پایین ممکن است اصلاً پس انداز نباشد. من گزینه هایی را ترجیح می دهم که کار را ادامه می دهند. من حمایت واضح را ترجیح می دهم. من ترجیح می دهم کمتر منتظر بمانم. من سورپرایزهای کمتری را ترجیح می دهم. به این ترتیب از حاشیه، اعتماد و آرامش خاطر محافظت می کنم. بهترین معامله همیشه ارزانترین خط قیمت نیست. بهترین معامله، معامله ای است که کسب و کار را باز نگه می دارد، تیم را آرام نگه می دارد و ساعت را از خوردن سود باز می دارد.

من مدام همین مشکل را در مزارع می بینم: یک تراکتور قدیمی در ابتدا ارزان به نظر می رسد، اما مدام پول، زمان بیشتر و کار بیشتر می خواهد. قیمت پایین خرید می تواند هزینه واقعی را پنهان کند. من مشاهده کرده‌ام که مزارع در روزی که دستگاه را می‌خرند کمتر خرج می‌کنند، سپس هر فصل بعد از آن هزینه بیشتری می‌پردازند. مسئله اصلی تنها سن نیست. مسئله این است که سن با قطعات، مصرف سوخت، نیروی کار و برنامه های کشاورزی چه می کند. یک تراکتور هنوز هم می تواند کار کند، اما همچنان پول نقد را به روش های کوچکی که به سرعت جمع می شود تخلیه کند. یک هزینه از تعمیرات تامین می شود. تراکتورهای قدیمی اغلب به مراقبت بیشتری نیاز دارند. قطعات لاستیکی فرسوده می شوند. شلنگ ها ترک می خورند. مهر و موم نشت می کند. باتری ها قدرت خود را از دست می دهند. اصلاحات کوچک می توانند به کارهای تکراری تبدیل شوند. من یک بار دیدم که یک مزرعه خانوادگی یک تراکتور قدیمی را برای کار یونجه در حیاط نگه می دارد. در ابتدا دستگاه فقط به تسمه و فیلتر نیاز داشت. چند هفته بعد، به یک استارتر نیاز داشت. پس از آن، سیستم هیدرولیک شروع به نشت کرد. هر تعمیر به خودی خود کوچک به نظر می رسید. کل صورت حساب کوچک به نظر نمی رسید. هزینه دیگر از جستجوی قطعات ناشی می شود. وقتی تراکتور قدیمی است، پیدا کردن قسمت مناسب ممکن است سخت باشد. مزرعه ممکن است نیاز داشته باشد که با چندین مغازه تماس بگیرد، منتظر ارسال باشد یا از یک قطعه مستعمل استفاده کند که ممکن است دوام نداشته باشد. این انتظار کار را کند می کند. محصولات زراعی منتظر نمی مانند. کارهای دامداری منتظر نمی ماند. وقتی دستگاه بیکار می ماند، مزرعه هزینه کار از دست رفته را پرداخت می کند، نه فقط قبض تعمیر. مصرف سوخت یکی دیگر از تخلیه های پنهان است. موتورهای قدیمی اغلب سوخت بیشتری نسبت به موتورهای جدید مصرف می کنند. برخی از مزارع فورا متوجه این موضوع می شوند. ممکن است یک ماشین کار را تمام کند، اما در هر هکتار دیزل بیشتری می سوزاند. مصرف سوخت اضافی ممکن است در یک روز زیاد به نظر نرسد. در طول یک فصل، من آن را به یک آیتم خط واقعی در بودجه دیدم. هزینه از کار افتادن نیز وجود دارد. هنگامی که یک تراکتور قدیمی در هنگام کاشت، سمپاشی یا برداشت خراب می شود، مزرعه به سرعت ضرر را احساس می کند. این کار ممکن است به نیروی کار اضافی، وسایل اجاره ای یا تعمیرات عجولانه نیاز داشته باشد. من تماشا کرده‌ام که یک پرورش‌دهنده ذرت یک پنجره باریک زمین را از دست می‌دهد، زیرا تراکتور اصلی در یک صبح مرطوب شروع نمی‌شود. خدمه مجبور شدند منتظر بمانند، سپس ساعت‌های بیشتری بعد کار کنند تا به نتیجه برسند. این نوع تاخیر می تواند هزینه نیروی کار و استرس را همزمان افزایش دهد. ایمنی می تواند هزینه را نیز افزایش دهد. تراکتورهای قدیمی اغلب فاقد برخی از تجهیزاتی هستند که ماشین‌های جدید ارائه می‌دهند. کابین ممکن است اپراتور را به خوبی از گرد و غبار یا گرما محافظت نکند. کنترل ها ممکن است سفت به نظر برسند. چراغ ها ممکن است ضعیف باشند. لاستیک ها ممکن است فرسوده شده باشند. یک مزرعه ممکن است به آموزش اضافی، بررسی های بیشتر یا مراقبت بیشتر خدمه نیاز داشته باشد. حتی زمانی که هیچ حادثه ای رخ نمی دهد، مزرعه همچنان توجه و زمان بیشتری را صرف ایمن نگه داشتن دستگاه برای استفاده می کند. من همچنین به مهارت تعمیر نگاه می کنم. تراکتورهای جدیدتر اغلب علائم خدمات واضح تری ارائه می دهند و کار با ابزارهای مدرن آسان تر است. واحدهای قدیمی ممکن است به مکانیکی نیاز داشته باشند که دقیقاً آن مدل را به خوبی بشناسد. این نوع مهارت همیشه نزدیک نیست. وقتی فقط یک نفر بتواند دستگاه را تعمیر کند، مزرعه انعطاف پذیری خود را از دست می دهد. یک خرابی ساده می تواند به یک مکث طولانی تبدیل شود. زمانی که تراکتور دیگر با طرح مزرعه مطابقت ندارد، هزینه دوباره افزایش می یابد. یک مزرعه کوچک ممکن است یک تراکتور قدیمی را برای کارهای سبک نگه دارد و همچنان از پس آن بربیاید. یک مزرعه بزرگتر ممکن است به بازده ثابت، مصرف سوخت پاک و ریسک کمتر نیاز داشته باشد. اگر دستگاه نتواند با سرعت کار مطابقت داشته باشد، مزرعه ممکن است همچنان آن را از حالت عادی خارج کند. من فکر می کنم اینجا جایی است که بسیاری از مالکان ضرر می کنند. تراکتور احساس آشنایی دارد، بنابراین آنها را حفظ می کنند. آشنا بودن همیشه به معنای ارزان نیست. اگر قبل از خرید یک تراکتور قدیمی را بررسی می کردم، از یک لیست ساده استفاده می کردم: 1. به سوابق تعمیر نگاه کنید می خواهم ببینم چه چیزی مدام خراب می شود و چند وقت یکبار خراب می شود. 2. بررسی مصرف سوخت من آن را با کاری که هنوز هم می تواند انجام دهد مقایسه می کنم. 3. در مورد تامین قطعات بپرسید من می خواهم بدانم قطعات به راحتی بدست می آیند یا سخت پیدا می شوند. 4. تست راه اندازی و دور آرام استارت تمیز می تواند چیزهای زیادی در مورد سلامت موتور به من بگوید. 5. مراقب نشت، سر و صدا و دود باشید. 6. تراکتور را با شغل مزرعه تطبیق دهید. من می‌پرسم که آیا ماشین هنوز می‌تواند به روشی که مزرعه در حال حاضر کار می‌کند خدمت کند. انتخاب یک مزرعه واقعی اغلب به این نتیجه می رسد: خرید ارزان با داشتن ارزان قیمت یکسان نیست. من دیده ام که مالکان با نگه داشتن یک تراکتور قدیمی برای کارهای سبک، در حالی که از وسایل جدیدتر برای کارهای سنگین استفاده می کنند، در هزینه خود صرفه جویی می کنند. من همچنین دیده ام که مزارع بیش از حد طولانی مانده اند و هزینه آن را در تعمیرات، سوخت و تاخیر پرداخت می کنند. تفاوت شانس نیست. در حال برنامه ریزی است. وقتی با صاحبان مزرعه صحبت می‌کنم، به آنها می‌گویم که از قیمت درخواستی گذشته نگاه کنند. از آنها می‌خواهم ساعت‌هایی را که برای تعمیر، انتظار و انجام مجدد کار صرف می‌کنند، بشمارند. از آنها می خواهم مصرف سوخت و دسترسی به قطعات را بررسی کنند. از آنها می خواهم که به فصل آینده فکر کنند، نه فقط به قرارداد فعلی. این دیدگاه معمولاً پاسخ صادقانه تری می دهد. یک تراکتور قدیمی هنوز هم می تواند مفید باشد. من با آن مشکلی ندارم. من فکر می کنم یک مزرعه قبل از انتخاب باید هزینه کامل را بداند. ماشینی که روی کاغذ مقرون به صرفه به نظر می رسد می تواند به ماشینی تبدیل شود که در این زمینه هزینه بیشتری دارد.

من احساس تلاش برای نگه داشتن یک تراکتور قدیمی را برای یک فصل دیگر می دانم. با یک نشتی کوچک شروع می شود. سپس یک شروع سخت در صبح. سپس یک تسمه، یک شلنگ، یک سنسور، یک باتری. یک مشکل به سه مشکل تبدیل می شود. ساعات کارم را از دست می دهم پول نقد را از دست می دهم. من صبرم را از دست می دهم این همان بخشی است که بسیاری از مردم وقتی یک تراکتور قدیمی را در حیاط نگه می دارند، درباره آن صحبت نمی کنند. من بیش از یک بار همین الگو را دیده ام. ماشینی که هنوز قوی به نظر می رسد هنوز هم می تواند مزرعه را تخلیه کند. ممکن است بودجه تعمیرات را کاهش دهد، کار میدانی را کاهش دهد، و هر بار که موتور واژگون می شود، استرس را افزایش دهد. هزینه فقط قطعات و کار نیست. هزینه واقعی تاخیر، کار از دست رفته و نگرانی از اینکه خرابی بعدی در بدترین لحظه ممکن اتفاق بیفتد است. دیدگاه من ساده است: یک تراکتور قدیمی به خودی خود مشکلی ندارد. مشکل از زمانی شروع می‌شود که من برای شکست‌های تکراری بدون برنامه مشخص هزینه می‌پردازم. چیزی که من ابتدا بررسی می کنم وضعیت واقعی دستگاه است. من به موتور، گیربکس، هیدرولیک، لاستیک، سیم کشی و سیستم خنک کننده نگاه می کنم. من روی صدای تراکتور برای یک رانندگی کوتاه تمرکز نمی کنم. من به این نگاه می کنم که چگونه سرد شروع می شود، چگونه زیر بار می کشد و هر چند وقت یکبار نیاز به توجه دارد. تراکتوری که هر روز صبح با تلاش شروع می‌کند، می‌تواند مشکلات بزرگ‌تری را در درون خود پنهان کند. من همچنین گزارش تعمیرات را نگه می دارم. آن لاگ حقیقت را می گوید. اگر دیدم که همان عیب بارها و بارها ظاهر می شود، حدس زدن را متوقف می کنم. من می توانم قبوض تعمیرات شش ماه گذشته را با ارزش تراکتور مقایسه کنم. این عادت ساده به من کمک می کند از تصمیم گیری های احساسی اجتناب کنم. من به خودم نمی گویم، "هنوز کار می کند، بنابراین باید به تعمیر آن ادامه دهم." من یک سوال بهتر می پرسم: "این دستگاه بعد از کار، قطعات و کار گم شده برای من چقدر هزینه دارد؟" یک مثال کوچک به ذهنم می رسد. کشاورزي که من مي شناسم تراکتوري قديمي تر را نگه مي داشت چون به آن اعتماد داشت. او از آن برای حمل و نقل و کارهای میدانی سبک استفاده کرد. یک تابستان، سیستم هیدرولیک از کار افتاد. تعمیر به خودی خود بزرگ نبود، اما تراکتور در طول یک کشش شلوغ از کار افتاده بود. یک هفته بعد، استارتر بد شد. سپس مشکل سوخت ظاهر شد. در پایان فصل، او برای چندین تعمیر هزینه کرده بود و هنوز در مورد استفاده از دستگاه دور از مغازه احساس اطمینان نمی کرد. او به من گفت که بدترین قسمت آن صورت حساب نیست. استرس انتظار برای شکست بعدی بود. آن داستان رایج است. وقتی با یک تراکتور قدیمی سروکار دارم، مشکل را به چند مرحله تقسیم می‌کنم: - تمام تعمیرات سال گذشته را فهرست می‌کنم - خطاهای تکراری را علامت‌گذاری می‌کنم - هزینه یک خرابی بزرگ دیگر را تخمین می‌زنم - آن عدد را با هزینه یک تعویض قابل اعتماد مقایسه می‌کنم - تصمیم می‌گیرم که آیا تراکتور همچنان جایگاه خود را در مزرعه به دست می‌آورد یا خیر این رویکرد من را صادق نگه می‌دارد. همچنین به من کمک می کند از دام هزینه غرق شده جلوگیری کنم. ممکن است قبلاً مقدار زیادی برای دستگاه خرج کرده باشم. این بدان معنا نیست که من باید بدون بازگشت روشن به خرج کردن ادامه دهم. به این هم توجه می کنم که تراکتور با کارم چه جور می شود. اگر من به ماشینی برای حمل روزانه، یونجه کاری یا دویدن طولانی در مزرعه نیاز دارم، قابلیت اطمینان بیشتر از ارزش احساسی اهمیت دارد. اگر تراکتور فقط کارهای سبک را انجام دهد، ممکن است مقداری فرسودگی را بپذیرم و آن را به عنوان پشتیبان نگه دارم. این می تواند منطقی باشد. یک ماشین پشتیبان کار متفاوتی با ماشین اصلی دارد. من از این قانون اغلب برای مقایسه گزینه های تراکتور استفاده شده استفاده می کنم. برای من صلح به اندازه قدرت اهمیت دارد. یک تراکتور قابل اعتماد به من اجازه می دهد به جای تعمیرگاه روی کار تمرکز کنم. می توانم روز را با برنامه شروع کنم و با حدس و گمان کمتر آن را به پایان برسانم. من نیازی به تعجب ندارم که آیا موتور در نیمه راه از طریق یک گذرگاه خاموش می شود. این آرامش ارزش دارد. این باعث صرفه جویی در انرژی می شود و به من فضایی می دهد تا بتوانم بقیه مزرعه را اداره کنم. بنابراین وقتی به یک تراکتور قدیمی نگاه می‌کنم، فقط نمی‌پرسم: «آیا هنوز هم می‌تواند کار کند؟» می پرسم: - بدون دعوا شروع می شود؟ - آیا در زیر بار قوی می ماند؟ - آیا تعمیرات منظم می شود؟ - وسط کار واقعی بهش اعتماد کنم؟ - آیا پول به سرویس مفید می رود یا به حلقه ای از اصلاحات تکراری؟ اگر پاسخ‌ها به دردسر بیشتر اشاره می‌کنند، آن را جدی می‌گیرم. توصیه من عملی است. پیگیری تعمیرات الگو را تماشا کنید. تراکتور را بر اساس هزینه کل قضاوت کنید، نه بر اساس عادت. ماشینی را نگه دارید که همچنان ارزش دارد. کسی را رها کن که بیشتر از آنچه می دهد می گیرد. اینگونه از بودجه، کار و آرامشم محافظت می کنم.

من دوباره و دوباره همان الگو را می بینم. یک تراکتور قدیمی هنوز شروع می‌کند، هنوز حرکت می‌کند، و هنوز کار را انجام می‌دهد، بنابراین مردم به آن اعتماد دارند. من این حس را درک می کنم. من هم تله پشت آن را می شناسم. مشکل پنهان قدیمی بودن یک تراکتور قدیمی نیست. مشکل این است که سن عیب های کوچکی را به همراه دارد که برای مدت طولانی ساکت می مانند. شلنگ ضعیف، سیم شل، باتری خسته، لاستیک فرسوده، نشت هیدرولیک کند. هر کدام به تنهایی کوچک به نظر می رسند. آنها را کنار هم قرار دهید و می توانند یک روز کاری معمولی را به یک روز تعمیر طولانی تبدیل کنند. من فکر می کنم بسیاری از مالکان علائم اولیه را از دست می دهند زیرا دستگاه به کار خود ادامه می دهد. این همان بخشی است که تراکتورهای قدیمی را مشکل می کند. آنها همیشه با صدای بلند شکست نمی خورند. آنها اغلب به آرامی شکست می خورند. یک تراکتور با قطعات فرسوده همچنان می تواند بار را بکشد، اما ممکن است سوخت بیشتری نسبت به قبل مصرف کند. ممکن است به تلاش بیشتری از جانب موتور نیاز داشته باشد. ممکن است هنگام بلند کردن ابزار یا دست زدن به زمین ناهموار احساس خشن شود. من این اتفاق را در مزارع کوچک دیده ام که مالک آن مدام می گفت: "هنوز کار می کند." بله، کار کرد. همچنین سوخت بیشتری می سوزاند، نیاز به استارت بیشتری داشت و در طول مشاغل پرمشغله بیشتر خراب می شد. ایمنی بخشی دیگر است که مردم آن را کنار می زنند. ترمزهای قدیمی ممکن است گاز خود را از دست بدهند. فرمان می تواند شل باشد. چراغ ها ممکن است در شب از کار بیفتند. سوئیچ صندلی ممکن است به خوبی کار نکند. وقتی شخصی در نزدیکی شیب‌ها، نرده‌ها، دام‌ها یا ترافیک رانندگی می‌کند، این جزئیات کوچک نیستند. من هرگز با پوشیدن ایمنی به عنوان یک مسئله جزئی برخورد نمی کنم. هزینه ای نیز وجود دارد که تاخیر را پنهان می کند. بسیاری از مالکان قبل از اینکه اقدام کنند منتظر می مانند تا یک قطعه از کار بیفتد. در ابتدا ارزان تر به نظر می رسد. در عمل، می تواند به یک صورت حساب بزرگتر منجر شود. یک کمربند ضعیف می تواند به قطعات مجاور آسیب برساند. یک نشت کوچک روغن می تواند به آب بندی ها و یاتاقان ها آسیب برساند. یک لاستیک خراب می تواند مجموعه چرخ را فرسوده کند. من متوجه شده ام که لیست تعمیرات با نادیده گرفتن چک ها سریعتر رشد می کند. اگر به کسی کمک می کردم که یک تراکتور قدیمی را در فرم خوبی نگه دارد، روی چند مرحله ساده تمرکز می کردم. سطح مایع را مرتباً چک کنید. به روغن موتور، مایع خنک کننده، روغن هیدرولیک و خطوط سوخت نگاه کنید. اگر یک سطح خیلی سریع پایین بیاید، به جای اینکه فقط آن را افزایش دهم، به دنبال علت می گردم. مراقب نشت و نقاط مرطوب باشید. خشکی کف زیر تراکتور نشانه خوبی است. روغن تازه یا خنک کننده زیر دستگاه داستان متفاوتی را بیان می کند. به صدای موتور گوش کن یک ضربه جدید، یک بیکاری خشن یا یک شروع سخت می تواند به یک مسئله عمیق تر اشاره کند. ماشین های قدیمی اغلب قبل از توقف صحبت می کنند. ترمز و فرمان را تست کنید. من منتظر یک مشکل میدانی نیستم تا بفهمم آنها احساس ضعف می کنند. یک آزمایش کوتاه قبل از کار می تواند استرس زیادی را نجات دهد. لاستیک ها و شیلنگ ها را بررسی کنید. ترک‌ها، برآمدگی‌ها و لاستیک‌های خشک می‌توانند به سرعت مشکل ساز شوند. شلنگی که خسته به نظر می رسد ممکن است در زیر بار ترکیده شود. باتری و سیم کشی را تمیز نگه دارید. گرد و غبار، زنگ زدگی و سست انتهایی می توانند مشکلاتی را ایجاد کنند که تصادفی به نظر می رسند اما اصلا تصادفی نیستند. یک مثال کوچک برای من باقی می ماند. یک کشاورز از یک تراکتور قدیمی برای کار با عدل استفاده کرد. هر روز صبح شروع می شد، بنابراین او به آن اعتماد کرد. سپس دستگاه هنگام بلند کردن شروع به از دست دادن قدرت کرد. او فکر کرد مشکل از موتور است. علت واقعی نشت هیدرولیک آهسته و ساییدگی مهر و موم بود. تراکتور در یک لحظه بزرگ شکست نمی خورد. تکه تکه قدرتش را از دست می داد. پس از رفع مشکل آب بندی و مایع، دستگاه احساس بسیار بهتری داشت و کار دوباره راحت تر شد. به همین دلیل است که من هرگز یک تراکتور قدیمی را از راه شروع به تنهایی قضاوت نمی کنم. شروع تنها یک بخش از داستان است. قدرت کشش، ترمزگیری، فرمان، مصرف سوخت و سهولت روزانه به همان اندازه اهمیت دارند. دیدگاه من ساده است. یک تراکتور قدیمی هنوز هم می تواند مفید باشد، اما به توجه بیشتری نسبت به تراکتور جدیدتر نیاز دارد. خطر واقعی خود سن نیست. خطر این است که فرض کنیم سن چیزی را تغییر نمی دهد. اگر تراکتور قدیمی‌تری دارید، هر صدای عجیب و غریب، هر نشتی کوچک و هر تغییر در عملکرد را به عنوان اطلاعات مفیدی در نظر می‌گیرم. این عادت از ماشین، کار و شخصی که آن را هدایت می کند محافظت می کند. امروز با ما تماس بگیرید تا بیشتر بدانید Tian: mr.tian@qilutrac.com/WhatsApp +8615376362288.

جان میلر 2021 تراکتورهای قدیمی بیش از آنچه اکثر مالکان انتظار دارند خراب می شوند سارا تامپسون 2022 چرا خرابی مزرعه ها بیشتر از هزینه های تعمیر هزینه دارد دیوید کارتر 2020 هزینه های پنهان نگهداری تجهیزات مزرعه قدیمی امیلی بروکس 2023 تعمیر و نگهداری تجهیزات مزرعه و قیمت تاخیر لورا بنت 2024 هنگامی که فرکانس تعمیر، جایگزینی را انتخاب بهتری می کند